All Posts By

Elies

Ti Ta Tillandsia

De Tillandsia, de enige plant waar je mee kunt spelen, je stopt ze in een potje, schelp of iets anders, je kunt er slingers mee maken van alles en nog wat. Toen ik ze voor het eerst zag, ze kwamen op de markt toen ik op de tuinbouwschool zat, begreep ik helemaal NIETS van die plant; wie wil er nu zoiets hebben en wat gaan ze ermee doen; in het raamkozijn leggen, dit was halverwege de jaren 80….. Inmiddels is er veel verandert, maar de Tillandsia is er nog steeds en ineens is ze hip en vooral heel erg leuk, omdat je zoveel met ze kunt doen, begreep hem ineens.

Tillandsia’s groeien traag, zeggen ze, maar het is geheel afhankelijk van het soort en de verzorging is mijn ervaring. Ze kunnen, op de juiste plek, met de juiste verzorging zelfs gaan bloeien. Tillandsia’s hebben indirect licht nodig om het echt goed te doen, dat betekent niet in direct zonlicht, maar een plek waar licht reflecteert. Omdat in ons huis de ramen op het oosten en westen zijn, heb ik ze op de zuidelijke muur opgehangen. Maar dat zal in ieder huis verschillen, kwam ze pas zelfs ergens op de wc tegen en daar deden ze het ook prima ;).

Genoeg over licht nu komt het leukste onderdeel namelijk de verzorging, ze zijn makkelijk in het onderhoudt, iedere week 2 a 3 keer nat spuiten met de plantenspuit en rapapapapapa…… ze moet 1 keer in de 2 a 3 weken in bad, huhhhhhhhh???? Ja ze moet in bad, heel simpel, vul een bakje met water en leg haar erin, een uurtje weken en ze is er weer helemaal klaar voor.

Het leuke is je hebt heel veel verschillende soorten, formaten en kleuren om het feest helemaal compleet te maken.

De ‘moeilijkere’ planten

Je ziet ze overal verschijnen, in de winkels, de bladen, op het web in alle styling blogs, de ‘moeilijkere’ planten. En ze zijn vaak ook nog duur, viel stijl achterover dat er dus €40,- betaald moet worden voor een banaan, die zonder goede zorg binnen 2 weken de kliko in gekeild wordt, om het maar even op zijn Westlands te zeggen. Mijn groene hart breekt wanneer ik dat zie, maar niet getreurd want met wat kleine tips kan iedereen een banaan, of kamerlinde in de woonkamer of tuin hebben.

Deze planten groeien natuurlijk in het oerwoud, daar komen ze vandaan, en het is heel simpel een woonkamer is dat niet. Een oerwoud is vochtig, warm en deze omstandigheden zijn constant, daarnaast is de grond, door de eeuwen van afgevallen bladeren heel erg voedzaam en zitten daar alle stofjes in die de plant nodig heeft. Het goede nieuws is wel dat je dit in je woonkamer na kunt maken, zonder het gevoel te hebben dat je in een warenhuis (=kas) woont.

Voor beiden geldt dat de groeiperiode start in maart en eindigt in oktober, dus dat is de tijd, dat met goede zorg, zij als een speer gaan groeien. Dit doe je door ze vochtig te houden, niet alleen de grond maar ook de bladeren, om de dag nat spuiten. Wat ook werkt is ze op een grotere schotel dan de pot te zetten, gevuld met grind, en deze vochtig houden. Dan hoef je je ook niet schuldig te voelen wanneer je een keer vergeet te sproeien. Het liefst staan beide planten in vol licht, maar niet direct zonlicht, bij mij staan ze op het oosten, ochtend zon en werkt als een trein.

Omdat beide planten groeien als een dolle, hebben ze extra voeding nodig, om het vol te kunnen houden. Iedere week krijgen ze hier, standaard, plantenvoeding en ze doen het hier prima op.

Het leuke is dat je ze in de zomer ook buiten kan zetten, in de tuin, voor een beetje extra jungle gevoel in dit kikkerlandje. Hier geldt hetzelfde als binnen qua verzorging, dus voldoende water en licht. Waar je wel voor moet uit kijken is dat ze heel makkelijk kunnen verbranden, dus niet een plek waar de hele dag de zon schijnt, maar ochtend of avond is ruim voldoende. Ik verdenk mijn planten er altijd van dat ze buiten harder groeien dan binnen, in ieder geval in de zomer, maar het kan ook zijn dat schijn bedriegt.

Nog even geheel terzijde, zoals jullie zien gebruik ik drie gieters, wel zo handig, een voor gewoon water, een die ik gebruik wanneer ik de planten voeding geef en mijn handige planten spuitje, niks fancy met pomp.

Willen jullie mij alsjeblieft op de hoogte houden van alle bananen en kamer lindes, want in de kliko horen ze niet thuis. En voor advies en andere zaken jullie weten waar ik ben :))

Succulenten of vetplanten

Succulenten of vetplanten, succu’s in jargon. Er zijn honderden verschillende soorten en vormen, en het goede nieuws is: ze doen het – bijna – altijd. Ook als je geen groene vingers hebt, want groene vingers bestaan niet. Het gaat erover dat je je plant kent. Dus: wat zijn zijn of haar behoeften. Bij mij zijn planten altijd een hij of een zij, levende wezens enzo. Als je echt goed voor je plant wil zorgen moet je hem of haar een naam geven, op de één of andere manier geeft dat een dusdanig psychologisch effect dat je hem of haar nooit vergeet.

Maar dit bovenstaande geheel terzijde: in dit blog gaat het over succulenten, je weet wel, die plantjes die op torentjes lijken en dikkige blaadjes hebben. Ze houden ontzettend van zonnebaden in het raamkozijn. Bij de verzorging van deze planten kun je soms de mist ingaan, zelfs ik, omdat ze dus weinig water nodig hebben. Vaak is een klein beetje in de week meer dan genoeg. Maar de grap is dat de grond er soms zo droog uitziet dat je denkt dat ze wel wat meer kunnen gebruiken, en dan… dan gaan ze dood.

Wat je wel kunt doen is ze af en toe bespuiten met een plantenspuit, helpt gelijk tegen het stof en de viezigheid. Het spuiten kun je het beste tussen de watergeefsessies door doen. En ik ga ervan uit dat jullie allemaal weten dat ze van zon houden, heel veel zon en heel veel licht, als een van de weinige, naast cactussen natuurlijk.

Genoeg over water geven en plaats, nu nog een belangrijk onderdeel bij succu’s, namelijk de aarde. Deze plantjes houden namelijk niet zo heel erg van huis-, tuin- en keukenpotgrond. Dat is vaak te zuur, met stukjes boomschors en al het andere wat daar inzit. Ze houden van een beetje zand, zodat het water lekker naar beneden stroomt. Je kunt natuurlijk cactus aarde kopen, maar het is leuker en stukken goedkoper om het zelf te maken. Dit doe je door een potje te vullen met half zand en half potgrond, je kunt het eventueel afdekken met grit, hoeft niet, ziet er wel heel profi uit ;).

Ik wil jullie allemaal heel veel succes wensen met de succu’s en jullie weten nu hoe ervoor te zorgen. Natuurlijk ben ik er altijd voor tips en adviezen, en hou mij op de hoogte, ik vind het zo leuk om op de hoogte te blijven van jullie voortgang.

(geheel terzijde maar potje is van de Schroeder en stekkie van Jelly van den Bosch:))

Geen groene vingers, geen probleem

Iedereen kan voor plantjes zorgen, zonder dat ze doodgaan en zonder heel veel tijd eraan kwijt te zijn. Planten verzorgen is geen magie en groene vingers, die bestaan niet. Het gaat erom dat je je planten leert kennen, eigenlijk net als mensen. Natuurlijk heb je makkelijke en moeilijke planten en sommigen zijn regelrechte zeikers, maar die hoef je niet in huis te halen als je dat niet wilt. En anderen zien er weer super moeilijk uit terwijl ze heel makkelijk zijn.

Met dit, en komende blogs wil ik jullie kennis laten maken met al die verschillende planten. En vooral hoe je zelf thuis een oerwoud kan creëren, rust in je huis door een paar planten en hoe je uiteindelijk kunt knutselen met planten, wanneer je ze hebt leren kennen.

Zoals ik al zei, heb je onder de kamerplanten makkelijke en moeilijke klanten. Nu zal iedereen denken: cactussen en vetplanten zijn de makkelijkste, maar in mijn ervaring dus niet. De makkelijkste zijn de uber hippe van dit moment, de Monstera (Vingerplant), het Pannenkoekenplantje (Pilea), Chinese lantaarn (Ceropegia Woodii), Zebra gras (Chlorophytum),  Sierasperge plant (Asparagus), Olijf Ficus (Ficus Lirata), geurgeraniums (pelargonium denticulatum) en Pothos natuurlijk, zo kan ik nog wel even door gaan. Denk aan je oma in de jaren 70 en haar plantjes, de schoolklas, dat dus. Als je goed voor ze zorgt groeien ze als kool, in een relatief korte periode, waarmee je het urban jungle gevoel creëert en die je in de zomer buiten in de tuin, of balkon, kunt zetten.

De truc bij al deze planten is dat ze maar één keer per week water geven, de standplaats maakt niet zoveel uit, als het maar niet in de schaduw is. Ze blijven het allemaal wel doen, alleen groeien ze niet zo hard, en niet direct in de zon. Bij warm weer houden ze wel van een extra slokje, maar het is niet noodzakelijk. De belangrijkste regel bij deze planten is dus NIET VERZUIPEN, ze hebben echt niet veel water nodig.  En allemaal, behalve de Pannenkoekenplant, hebben 1 of 2 keer per maand wat extra voeding nodig. Je kunt hiervoor vloeibare voeding gebruiken, waarvan je een beetje in de gieter schenkt, een schepje koffie prut, of als je het over je hart kan verkrijgen een beetje koude koffie.

Ik zal de komende tijd, diverse kamerplanten behandelen, dus hou het in de peiling. En natuurlijk wil ik wel graag op de hoogte blijven van jullie vorderingen, ik ben vooral heel benieuwd. Voor vragen en advies weten jullie mij te vinden, heel veel succes!

 

IJsheiligen: de grote migratie mag beginnen

IJsheiligen, de dagen tussen 11- en 14 mei worden zo genoemd, het zijn de naamdagen van 4, en soms 5 heiligen, ligt eraan waar je woont. Laten we  beginnen bij de heiligen, hun daden hebben weinig met het weer te maken, na wat onderzoek. Het zijn gewoon hun naamdagen dus van Sint Marertus, Sint Pancratius, Sint Servatius en Sint Bonifatius. Ik was in de overtuiging dat zij iets in hun leven hadden gedaan wat van invloed was op alles wat groeit en bloeit maar niks van dat al. Ze hadden allemaal een groots en meeslepend leven, met veel ellende en narigheid, en ze hebben allen iets goeds gedaan voor de medemens, meer van dat …..

Nu rest de vraag wat is het dan?  Het is zo, dat rond deze data de kans op nachtvorst afneemt en nu komt het mooie, vind ik dan, dat is al eeuwen aan de gang.

De eerste melding over deze heren was rond het jaar 1000, toen golden deze data al als de start van het zomerseizoen. Nu hoor ik de tuinders onder de lezers al denken; wijfie alles leuk en aardig…. maar de bonen, pompoenen en dahlia’s gaan het echt nog niet doen, daar moet je mee wachten tot de langste dag, waarom moet je niet vragen maar zo is het!

Even terug naar de start van het zomerseizoen, het is namelijk zo dat na deze dagen de kans op nachtvorst flink afgenomen is, omdat de noordelijke stroming over zee afneemt. De zee is nog heel koud deze tijd van het jaar waardoor de koude lucht nog verder afkoelt, en schade voor het gewas, prachtig woord, groot is. Tot zover het meteorologen verhaal, het is zo logisch als wat. Het wil dus niet zeggen dat er geen vorst meer kan komen, dat kan altijd nog tot de langste dag en daar zijn de tuinders weer.

Dit alles betekent dat, in ieder geval bij mij, de grote migratie kan beginnen. Alle plantjes die tot nu toe binnen stonden, in het kassie of in de rest van het huis mogen naar buiten. En het voelt ieder jaar weer als een soort Sinterklaas avond, toen ik klein was, geen idee wat het gaat worden, je kan er  nog zo goed voor zorgen, maar je hebt niet op alles invloed en controle. Slakken, pissebedden en ander gespuis maken er zo een eind aan, een foutje met het plantschema is ook zo gemaakt. En dan hebben we natuurlijk nog het weer waar we al helemaal geen invloed op hebben, zoals sommige tuinders zeggen; kweken in de volle grond is oorlog, maar wel een leuke 😉

Dus ik wil iedereen een fantastisch zomer seizoen wensen, met regen, zonneschijn en heel veel plezier.

En hou mij op de hoogte van jullie vorderingen, als je iets wil weten jullie weten mij altijd te vinden.

Een heel fijn weekend, met de handen in de grond, goed voor het hoofd en jullie weten…. nooit meer naar de sportschool!

Phalaenopsis

De Phalaenopsis, wel op zijn Westlands zeggen; Phaaleeonoppsis of wel de huis tuin en keuken orchidee. Ik heb er een beetje een haat, liefde verhouding mee.

Het is de lellebel van de vensterbank, opzichtig en het liefst lekker symmetrisch met zijn tweeën in twee dezelfde potten. Ik weet dat ik nu een beetje tegen schenen aan schop, en dat het halve Westland erop draait, maar in de jungalow trend van nu is het DE plant waar je eigenlijk niks mee kan.

Ik heb er twee staan, ooit gekregen, in de badkamer, en ze willen maar niet dood gaan, krijgen nieuwe bloemen en takken en zijn helemaal blij. De vloek van de groene vingers ;). Iedere keer, wanneer ik onder de douche stond zag ik die twee en dacht ik; wat moet ik nu met jullie? Jullie zijn helemaal blij en weggooien kan ik dan niet over mijn hart verkrijgen, jullie kunnen er ook niks aan doen dat je er zo uitziet.

Totdat ik ergens voorbij zag komen dat ze ook groeien in het water, dat biedt perspectieven was mijn eerste gedachte. Hydroponics maar dan voor orchideeën, niet voor sla en op een simpele manier.

Dus ik heb mijn beide phalaenopsissen (is dat een woord?) in een afwasteil gezet; alle aarde, stukjes hout en oude half vergane wortels afgeknipt, glazen potjes gezocht, en met tomaten touw (je blijft een Westlander) een macramé hanger geknutseld.

Ineens zien de phalaenopsissen er heel anders uit en mogen ze van mij weer in de huiskamer, in plaats van de badkamer. En het belangrijkste ze zien er niet meer uit als de lellebellen van de vensterbank ;).

The Phalaenopsis, the orchid on sale in every supermarket and flower store. I have a love / hate relationship with it. It is the trollop of the windowsill, if you ask me. Here in The Netherlands we place them in two indentical pots in perfect symmetry on the windowsill.

I know that I’m scolding a bit, but in the jungalow trend it’s the one plant that you don’t now how to style.

I had two, seemingly for ever in the bathroom, and they just did not want to die, they got new flowers and branches and were totally happy. The curse of the green fingers;). Every time, when I was under the shower, I saw those two and I thought; What do i have to do with you? You are completely happy and throwing you away is something I really can’t do, you can’t help that you look like this.

Until I realized that they can be grown in water, that offered a perspective. Hydroponics for orchids, not for lettuce, and in a simple way. So I put my two phalaenopsopsis in the washing up bowl, got all the woodchips and old roots out, looked for some glass jars, and made a macrame pendant from some bits of rope.

Suddenly, the phalaenopsiss looked very different and they looked really nice hanging above the windowsill. Not like the trollops as i thought they were but really great with all the flowers in the morning sun.

Hoe doe je dat een pluktuin?

Zoals ik jullie in mijn vorige blog vertelde is het heel erg leuk om zo naar buiten te lopen en uit je eigen tuin te kunnen plukken, zo heb je altijd iets vers op de vaas :). En bijkomend voordeel is dat je alle bijen er heel erg blij mee maakt.

Nu is het tijd voor de eenjarige en de knollen en (zomer) bollen. Denk aan dahlia’s, crocosmia’s, ook wel monbretia genoemd, gladiolen, zonnebloemen, zinia’s, cosmos, juffertjes in het groen, leeuwenbekjes, kattensnorren, korenbloemen, (wilde) afrikaantjes, gipskruid noem maar op. Je kan helemaal los, ook al heb je maar een klein stukje grond over.

De stelregel bij het plukken uit eigen tuin is dat je moet zorgen dat je altijd een oneven aantal bloemen hebt bloeien op dezelfde tijd! Op deze manier loopt het door, dus 3, 5 of 7, maar dat laatste aantal is best veel, en vraagt even wat planning en ruimte. De planning kun je maken door te kijken naar de tijd van bloei, staat altijd op de achterkant van het zakje of andere verpakking. En het mooie is zeker bij eenjarige en vaste planten, hoe meer je plukt hoe meer bloemen :).

Het is namelijk zo dat planten een ingebouwd mechanisme hebben, namelijk heel snel zaad produceren, voor weer nieuwe plantjes. Maar als je zorgt dat dat niet gebeurt door steeds opnieuw de bloemen af te plukken, maak je hem/haar gek, en gaat hij steeds opnieuw nieuwe bloemen produceren. Tenzij je natuurlijk zaad wil, maar dat is weer een ander verhaal.

En de andere tip is zorg dat je je eigen ‘vulsel’ in de tuin hebt staan. Met ‘vulsel’ bedoel ik planten en bloemen die je boeket ‘vullen’. Te denken hierbij valt aan vrouwenmantel, bramen, klimop, clematis, siergras, hoewel ik persoonlijk een lichtelijke aversie aan het ontwikkelen ben ;). Maar ook een kruiden, zoals salie, marjolein, laurier, dille, munt en venkelgroen met bijkomend voordeel dat het ook nog eens lekker ruikt.

Heel veel succes met deze tips en ik hoop dat jullie er allemaal mee aan de slag kunnen, wanneer je vragen hebt, nog meer tips wil, een ontwerp of andere dingen jullie weten mij te vinden.

het verschil

Heel vaak krijg ik de vraag: wat is het verschil? Wat is het verschil tussen een hovenier en een plantswoman (er is geen goed Nederlands woord wat de lading dekt)? Voor mij als plantwoman is dat heel duidelijk, voor veel expat klanten ook, maar voor veel Nederlandse klanten niet.

Volgens de wikipedia is een plantsman;

“…is usually intended to mean a connoisseur of plants or an expert gardener.”

En dat is het verschil, dat hoeft niet te betekenen dat een hovenier geen plantsman of -woman kan zijn, maar hij/zij is in eerste instantie een hovenier. Ik ben een ontwerper en een plantswoman, iemand die alles weet van welke planten, bloemen, bomen of anderszins op welke plek, wat het effect daarvan is op het totaal plaatje en voor de plant. In de afgelopen jaren, zo’n 35, heb ik veel geleerd, door ervoor op school te zitten, door het te doen, door te kijken, te lezen, maar vooral door heel veel te vragen aan andere plantsman en woman.

Ik hoop dat het verschil nu voor iedereen duidelijk is, voor mij is het in ieder geval zo klaar als een klontje 😉 . Wanneer je advies wilt, een nieuw ontwerp, een beplantingsplan, tuinaanleg of gewoon een tuinpraatje laat het even weten.

Pluktuin

Niks is fijner dan een boeket uit eigen tuin, een vers boeket uit eigen tuin maakt het leven een stukje aangenamer. Maar hoe doe je dat en waar begin je, er zijn boeken over volgeschreven conclusie het is niet zo moeilijk wanneer je de goede bloemen hebt, een goede planning en wat puzzelwerk. En dan hoeft het er niet uit te zien als een warenhuis, zoals bij mij op dit moment ;).

Dus hierbij mijn tips, zodat je van april tot september, en soms wel tot oktober kan plukken uit  eigen tuin, zelfs langer want kale takken met een binnen gekweekte amaryllis is ook mooi in december en januari.

Wanneer je begint met de aanleg van de border, bedenk van elke vaste plant, struik en eventueel bomen je kunt planten en waarvan je kunt plukken. Dit klinkt al heel ingewikkeld ik leg het uit, wanneer je bijvoorbeeld een forsitia aan de achterkant van je border zet, kun je de takken plukken in februari, maart voor op de vaas, en zit je de rest van het seizoen niet tegen een groen bos aan te kijken. Dan heb je namelijk wanneer hij niet bloeit een mooie groene achtergrond waar de rest van de bloemen hun showtje voor kunnen geven. Deze truc geldt voor heel veel voorjaarsbloeiers, dus tulpen, narcissen etc, altijd aan het eind of midden in de border, omdat wanneer ze zijn uitgebloeid, er of alleen maar groen overblijft, of sprieterige en miezerige blaadjes.

En dit kun je doortrekken wanneer je de bloeitijd weet van de planten die je wilt poten, dus na de forsythia, kun je denken aan gebroken hartjes, judaspenning, anemonen en helleborus. Daarna rozen, graniums, spoorbloemen, phloxen, salie soorten, vrouwenmantel en mijn favoriet knautia en scabiosa, ga zo maar door: augustus tot het eind, adderwortel, asters, grassen, rudbeckia’s.

Om het een stukje duidelijker te maken, je begint bij de planten die ‘structuur’ geven en de basis vormen voor de tuin, dit zijn vaste planten, struiken en bomen. Te denken valt aan forsythia, februari, maart, buxus, palmpasen, wilg, winter, boeren jasmijn en seringen, mei. De vaste planten, zoals boven genoemd.

Daarna kun je LOS met van alles en nog wat aan zaaigoed en zomerbollen. Dus dalia’s, lelies, crocosmia’s (waarvan niet alleen de bloemen geweldig zijn op de vaas, maar de zaaddozen ook fantastisch), maar ook cosmos, kaasjeskruid, grote afrikaantjes, zinnia’s, goudsbloemen noem maar op. Natuurlijk heb je ook nog klimmende eenjarigen waar je van kunt plukken om het nog een beetje extra structuur te geven, zoals lathyrus en klokwinde, waar je heel lang van kunt plukken. Het leuke van eenjarige is dat hoe meer je plukt, hoe meer ze bloeien dus het gaat nooit op, tot dat de kou komt.

Op deze manier kun je het ieder jaar weer anders maken, als de structuur maar goed is kun je helemaal LOS.

Wanneer je er niet uitkomt, geen probleem: ik kan altijd helpen met tips, adviezen en aanleg.