Deze tijd van het jaar vraagt om contemplatie: de tuin ligt stil, de plantjes binnen gaan op halve kracht verder, dus tijd voor reflectie. Wat ging er goed dit jaar, waar werden ik en anderen blij van, wat ging er minder goed en wat gaat De Haagse Tuinder doen in de toekomst?

Wat vooral heel goed ging is dat ik er nog meer achter kwam, dat planten, zowel kamer- als tuinplanten, en tuinen mensen verbinden en tot actie laten overgaan. Ik heb het met mijn eigen ogen gezien en meegemaakt en dat is wat mij ontzettend gelukkig heeft gemaakt en mij in sommige gevallen nederig heeft laten voelen, soms in verlegenheid heeft gebracht, mij heeft verwonderd, alles eigenlijk. Dat een plantje, of een tuin tot zoiets in staat is en dat ik en anderen met mij, kennis bezitten die gedeeld moet worden, zeker in tijden van klimaatverandering.

Dit werk, als je het zo mag noemen, heeft mij tot nadenken gebracht, samen met liefde voor mensen en de zorgen die ik me af en toe maak, vooral over eenzaamheid. Ik heb veel eenzaamheid gezien dit jaar, misschien is het iets waar je niet over mag praten, en misschien wel een van de laatste taboes. En ik weet er zijn honderdduizend clubs en mensen die daar, al dan niet vrijwillig, iets aan doen. Ik ben me er in gaan verdiepen, omdat ik merkte dat mijn plantjes, het werk in de tuinen en alles wat erbij komt kijken, mensen helpt om minder eenzaam te zijn. Er wordt weer een doel geschapen… dit blijkt ook uit onderzoek kwam ik achter, na wat rond gespit te hebben op internet. Het is zo dat wanneer mensen die last hebben van eenzaamheid weer een doel hebben, zij een groter sociaal netwerk opbouwen, meer interactie hebben in de buurt en dit zich als een olievlek uitbreidt. Meer dan de, al dan niet goed bedoelde, bezoekjes van allerlei organisaties, ik weet dat dit erg baud klinkt, maar het blijkt echt zo te zijn….

Daarnaast doe ik, zoals veel van jullie weten, veel op de fiets en met het ov, en dat geeft mij de tijd om om mij heen te kijken en er is mij iets opgevallen. Het is namelijk zo dat er heel veel raamkozijnen vol staan met planten, groot en klein, vooral in wijken waar de gemiddelde leeftijd iets hoger is dan anders, Rijswijk, Voorburg, sommige buurten in Den Haag. Hoe mooi zou het zijn, wanneer we uit deze raamkozijnen een stekje zouden kunnen krijgen? Gewoon een stekje en misschien wel een praatje en een bakkie?

Ik durfde er nog niet open over te zijn, ik heb op deze manier al een aardige verzameling opgebouwd, maar hierbinnen begint het uit de ‘klauwen’ te lopen om het maar zo te zeggen. Er is nog wel plek, maar niet veel meer. Daarom kwam ik op het volgende idee, wanneer we de stekjes laten wortelen, dat kost niet veel ruimte en dan in een hip potje stoppen en verkopen. Ik was vooral bang dat het idee ‘gepikt’ zou worden, maar bedacht hoe meer het ‘gepikt’ wordt hoe beter, omdat het betekent dat er meer mensen stekjes gaan halen bij andere mensen en dat zou fantastisch zijn.

Dus hou de website in de gaten, na de kerst zal de shop de lucht in gaan en hou ik jullie op de hoogte van al mijn avonturen.